We zijn te stil over de pil

Tekst Pijke de Grood
Illustratie Laurie Zantinge

In mijn omgeving, en waarschijnlijk ook in die van jou, wordt de pil vaak als het ideale anticonceptiemiddel gezien en is het gebruik ervan iets heel gewoons geworden. De vraag is eerder waarom je niet aan de pil zit, dan dat er gevraagd wordt waarom je wél aan de pil zit.

De voordelen van de pil zijn ook niet te ontkennen: de pil verkleint de kans om zwanger te worden tot minder dan één procent, verkort meestal de menstruatieperiode en is (vooral vanuit het perspectief van de man) redelijk makkelijk te gebruiken. Reden voor een hosanna-stemming is er echter niet: de pil heeft namelijk ook een schaduwkant. Deze schaduwkant kan zo donker zijn dat de pil simpelweg niet genormaliseerd zou moeten zijn. De pil zou uit het ‘vanzelfsprekende’ getrokken moet worden en constant in twijfel moeten worden getrokken. Niet alleen door medische specialisten, maar ook door jou en door mij. De man heeft hierin een belangrijke rol.

In mijn tienerjaren, na een flinke dosis seksuele voorlichting te hebben gehad, dacht ik dat mijn rol in het gebruiken van voorbehoedsmiddelen simpelweg neerkwam op het bij me dragen van een condoom, en deze altijd te gebruiken tijdens de seks. Dit zou dan vooral soa’s afweren, maar uiteraard was het voorkomen van ongewenste zwangerschappen ook een wenselijke bijkomstigheid. Toen ik mijn eerste relatie kreeg en ontdekte dat de pil erg betrouwbaar is en mijn vriendin geen soa had, verdween dat condoom, die ik altijd bij me had gedragen, voor een lange tijd in m’n nachtkasje. Hiermee verdween voor mij ook de verantwoordelijkheid voor anticonceptie en was, na een gesprek met m’n vriendin van niet langer dan drie zinnen, de conclusie dat de pil de beste optie was. Het anticonceptieboek was zo voor mij gesloten.

Vanuit het perspectief van de man lijkt de pil te mooi om waar te zijn. En dat is het ook. Niet omdat er een addertje onder het gras zit voor mannen, maar omdat er een ander geslacht opgezadeld wordt met een lager libido, totale verantwoordelijkheid over zwangerschap, stemmingsschommelingen en zelfs risico op trombose. Veel negatieve gevolgen van de pil kunnen onopgemerkt blijven en komen nooit aan het licht door de dominante culturele ideeën over vrouwen. Als we als samenleving de overtuigingen blijven reproduceren dat vrouwen minder vaak zin hebben in seks en dat ze emotioneel labieler zijn, dan blijven we de gevolgen van de pil daarop afschuiven, terwijl de reële gevolgen van de pil genegeerd blijven.

Daarom moet de man het gesprek over anticonceptie betreden en al de assumpties die hij heeft bevragen. Het gaat niet alleen om meedenken, het gaat ook om zelf denken: wat is bijvoorbeeld mijn rol in de anticonceptiemethode die ik hanteer met mijn partner? Vind ik die rol eerlijk? Is de kennis die ik heb over anticonceptie wel volledig en klopt het überhaupt? Ik wist zelf bijvoorbeeld niet van het trombose gevaar af totdat een vriendin van me een jaar geleden trombose kreeg vanwege de pil. Nog steeds wordt zij dagelijks geconfronteerd met haar aandoening en levert het haar veel angst en onzekerheid op.

Trombose past niet in mijn genormaliseerde beeld van de pil. Somberheid en een lager libido net zo min. Ik zou willen dat de gevolgen van de pil erkend worden en dat dit onder mannen algemeen bekende informatie wordt. Wanneer we álle gevolgen van de pil in acht nemen, wordt de drang groter om een alternatief op de markt te krijgen waarin vrouwen niet benadeeld worden ten opzichte van de man. Seksen doe je samen, dus het gebruiken van anticonceptie net zo goed. En aangezien een man überhaupt nooit negen maanden met een kind in de buik rond zal hoeven lopen, zou hij in het voorkomen van zo’n baby een stuk meer moeite mogen (lees: moeten) steken. Dat is wel zo eerlijk, toch?

Pijke de Grood

Redacteur

Laurie Zantinge

Beeldredacteur

Leave a Reply