Overpeinzingen van iemand die zelf nooit in de trein zit

Intercity.
Alles doodgewoon; een boom
en een zendmast.

Rotterdam raast voorbij
We zijn de passagiers van een doordeweekse trein;
ook op woensdagen zijn wij onderweg.

Toch, als koningen laten we aan ons voorbijgaan het graan,
het proletariaat der gewassen, en uit hogere klassen de dahlia’s en sterker:
lama’s die van vierkante kavels grazen.

Amsterdam komt dichterbij en de anderen noemen namen die ik niet ken.
Het gaat over liefde, over later en over Berlijn
Sommigen spreken onverstaanbaar Catalaans dat over tongen rolt als water-
voerde ik maar een onafhankelijkheidsstrijd.

Niet dat het zou baten;
mijn eigen land is slechts een bescheiden spektakel dat
de pijn van doordeweekse dagen
laat verzachten door een waterige zon.

Rosa van Triest

Tekst en Beeld

Leave a Reply