Interview met een feminist: Justine van Beek

1. Wie ben jij? Wat doe jij als werk?

Ik ben Justine, 21 jaar oud en vierdejaars sociologie studente. Twee en een half jaar geleden heb ik met vriendin Anne Ardon een website opgericht genaamd Stellingdames, waar wij artikelen plaatsten vanuit een fris feministisch oogpunt. Dat was toen nieuw in Nederland. Uiteindelijk heeft Stellingdames veel bekijks gekregen en is het een succes geworden. Vanaf dat moment ben ik als het ware een publieksfeminist geworden. Ik verscheen in andere media en ben lezingen gaan geven over nieuw feminisme en binnen mijn studie heb ik gekozen voor een specialisatie in gender en seksualiteit. Op dit moment leid ik een platform genaamd Harlot voor de website OneWorld.nl. Dit platform staat voor seksuele vrijheid.

2.. Hoe ervaar jij de positie van de vrouw op dit moment?

In Nederland ervaar ik dat veel mensen geloven dat de positie van de vrouw al ‘af’ is. Er wordt in het algemeen vanuit gegaan dat vrouwen al volledig zijn geëmancipeerd en dat de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen niet meer bestaat. Wel merk ik dat er vanuit een racistisch oogpunt wordt gekeken naar bijvoorbeeld vrouwen van kleur die nog zouden moeten worden ‘gered’ en dat alleen mannen van kleur seksistisch zijn. Ik geloof zelf dat er in alle gemeenschappen, wit en van kleur, in Nederland nog veel werk aan de winkel is qua genderongelijkheid.

3. Zou jouw werk anders zijn als je een man was?

Ik denk dat dit zeker zo zou zijn omdat ik eigenlijk vanaf de middelbare school geïnteresseerd ben in ongelijkheid, maar specifiek feminisme omdat ik zelf een vrouw ben. Dit zorgt ervoor dat ik een bepaald perspectief heb, ofwel een ‘lived experience’. Ik zou mijzelf niet zo geïnteresseerd kunnen zien in dit onderwerp als ik een man was geweest, omdat het mezelf dan niet op dezelfde manier aan zou gaan. Ik geloof dat het feit dat ik een vrouw ben dus ook echt mijn werk vormt.

4. Hoe zou jij feminisme beschrijven?

Lange tijd heb ik de woordenboekdefinitie aangehouden: ‘het streven naar gelijke rechten voor vrouwen en mannen’. Hier vind ik met mijn kennis van nu twee dingen problematisch aan. Als eerste vind ik dat als je jezelf een feminist noemt, je ook actief een bijdrage moet leveren aan het beëindigen van de ongelijkheid. Nu zie je bijvoorbeeld vrij veel jonge vrouwen die feminisme als een trend gebruiken, bijvoorbeeld door het dragen van trendy shirts met feministische teksten erop. Deze kleding is vaak gemaakt door merken die zelf vrouwen in derdewereldlanden uitbuiten. Ik vind dat aan de ene kant oppervlakkig en zie op deze manier de kritische laag van de beweging verdwijnen, aan de andere kant is het mooi dat er een positievere associatie aan feminisme wordt verbonden. Maar actief ongelijkheid bevechten lijkt me dus wel een voorwaarde om feminist te zijn.

Als tweede vind ik dat feminisme niet alleen ongelijkheid tussen mannen en vrouwen moet bevechten, maar ook voor de mensen moet zijn die niet binnen deze twee categorieën vallen. Genderdenken ontkrachten is heel belangrijk: waarom denken we nog zoveel in mannen en vrouwen en mannelijkheid en vrouwelijkheid? Wat zit erachter?

5. Hoe zet jij je zelf in voor de rechten van vrouwen?

Mijn doel is eigenlijk altijd geweest om vooral via schrijven een boodschap uit te dragen. Met Stellingdames probeerden we actualiteiten aan te grijpen en aan de hand daarvan een breder statement te maken. Op OneWorld doe ik dit eigenlijk ook en probeer ik bijvoorbeeld bepaalde uitspraken in de media te onderzoeken en te bekritiseren vanuit een feministisch oogpunt. Ik merk dat als ik een bepaalde actualiteit belicht en in bredere frame uiteenzet, het helderder wordt voor veel mensen. Nadat ze het lezen hoop ik dat men het in de praktijk meeneemt en bijvoorbeeld mensen in hun eigen omgeving gaan aanspreken op problematisch gedrag. Dit wordt ook wel microactivisme genoemd.

6. Wat zou jij jezelf als jong meisje als advies geven?

Ik zou zeggen: je hebt het recht om ruimte innemen en je mag sterk aanwezig zijn. Ik denk dat veel (jonge) vrouwen toch vaak nog het gevoel hebben dat ze niet assertief of dominant mogen zijn, omdat dat niet vrouwelijk is, of om andere redenen. Neem de ruimte in, die behoort ook tot jou.

Sabrine Mdaghri

Tekst

Leave a Reply