“Witte onschuld is een illusie”

Ashley Igwe
Tweedejaars Sociologie

‘Ik ben toch geen slavenhouder?’ ‘Waarom moet het altijd om huidskleur gaan?’ het zijn vragen die een bepaald type blanke Nederlander vaak stelt. Namelijk de blanke Nederlander die zich niet realiseert dat racisme geen ‘gebeurtenis’ is die slechts in een bepaalde tijd in de wereldgeschiedenis, of in een bepaald gebied voorkomt (gedurende de slavernij of ‘in Amerika’ zijn favoriet). Het is het type blanke Nederlander dat zich niet realiseert dat racisme een systeem van geïnstitutionaliseerde discriminatie is, of dit stiekem ergens wél weet maar niet durft toe te geven dat ook zij, de blanke Nederlanders die écht niet naar huidskleur kijken, in dit systeem geboren en getogen zijn. En dat ook hen bij geboorte wat blanke privileges cadeau zijn gedaan. Witte onschuld? Een illusie? Uiteraard, maar vooral een warm deken die de witte Nederlander beschermt van de realiteit.

Olav Zandbergen
Vierdejaars Sociologie

Witte onschuld, net als Sinterklaas, bestaat niet. Het is in mijn ogen duidelijk dat het vieren van tradities waarin ongelijke verhoudingen tussen de kolonialen en de gekoloniseerden worden gereproduceerd niet strookt met de normen en waarden van deze tijd. Maar om deze open deur niet nóg verder in te trappen, zou ik de stelling willen verbreden naar een algemenere discussie. Ik ben van mening dat Nederlanders, of Westerlingen, meer bewust moeten worden van de implicaties van hun daden. Vrij naar het constructivisme dragen actoren actief bij aan het creëren van sociale verschijnselen, welke op hun beurt weer sturend zijn voor actoren. Het lijkt me dus van belang erachter te komen wélke ideeën je herbevestigt met jouw gedrag. In onze cultuur worden ideeën en gebruiken doorgegeven die zo onder meer racisme en intolerantie in stand houden. Zodoende is er in mijn ogen geen sprake van onschuld.

Sabrina Mdaghri
Eerstejaars Sociologie

Wanneer mensen horen dat ik half Marokkaans ben betrap ik veel mensen op dit soort reacties: ‘Oh je ziet er niet Marokkaans uit!’, of ‘maar jij bent heel anders dan die Marrokaanse jongetjes die ik op het nieuws zag.’ Nooit heb ik dit gehoord over mijn deels Franse afkomst waarbij mensen slechts een verhaal willen vertellen over hoe lekker croissantjes zijn. De media geeft ons dus een ander stereotype voor ‘Marrokaan’ en ‘Fransman’. Geschiedenis leert ons daarentegen dat Frankrijk toch echt Algerije heeft overgenomen en dit niet alleen deed om croissantjes te brengen voor het ontbijt. Witte onschuld lijkt me een illusie, ontstaan in de media -sociaal geaccepteerd en doorgegeven door mensen.

Juliënne Beijer
Derdejaars Sociologie

Ik denk dat witte onschuld het resultaat is van een gebrek aan kennis. We worden opgevoed met het idee dat in onze witte wereld ras er niet toe doet, en dus dat er ook niet zoiets is als witte schuld of onschuld. Het gebrek aan kennis hierover zorgt ervoor dat men niet verder kijkt dan het wereldbeeld van onze multiculturele samenleving waar nauwelijks sprake lijkt te zijn van racisme en, als dit wel het geval is, dat dit dan natuurlijk ‘niet zo bedoeld’ is. Uitspraken over ‘onbedoelde’ opmerkingen en ‘excuses’ hiervoor zijn erg populair, want daarna kan je simpelweg weer verder met een schone lei. Witte onschuld lijkt me een illusie en er is heel wat zelfreflectie voor nodig om hier vanaf te komen.

Weera Koopman

Beeld

Leave a Reply