column22/06

Kleedkamersociologie

Een verschijnsel: jongens die gedurende de puberteit, na het voetballen, in de kleedkamer van de sportclub in hun onderbroek onder de douche stappen. Graag benadruk ik het gedeelte: in hun onderbroek. Dit ‘omdat iedereen het deed’ volgens vriendlief en teamgenoten. En dan vervolgens het ongemakkelijke proces van het verwisselen van onderbroekjes: handdoek op de heupen en dan met lichtelijke spasticiteit proberen het natte kledingstuk van het lichaam te krijgen. Om vervolgens de procedure in omgekeerde volgorde uit te voeren, want hoe krijg je het schone geval weer aan zonder dat iedereen ‘iets ziet’.

WAAROM?! Echt, ik begrijp er de spreekwoordelijke ballen van. Gaan een stel puberende jongens zenuwachtig lopen doen om de mogelijkheid dat een teamgenoot (vaak ook vriend, wat het eigenlijk alleen maar erger maakt) het zwabberende geval tussen de benen ziet hangen. Ja, inderdaad, in deze periode van het leven groeit er van alles en verandert het lichaam bij de een sneller dan bij de ander, zoals we allemaal geleerd hebben tijdens de uurtjes biologie. Maar in de wetenschap daarvan, blijft het dus een vast ritueel op de zaterdag- of zondagochtend in de kleedkamer na de uitputtende negentig minuten.

Nou moet ik wel toegeven dat toen ik 13/14 was, het douchen na sporten ook niet het meest comfortabele moment van de week was met m’n klasgenoten, maar geen meisje die er aan dacht om met kleding aan onder de warme straal te stappen.

Na de eerste discussie over deze kleedkamersociologie heb ik het hier met de mams van vriendlief, die er ook fel op tegen is, over gehad. Want eerst deden de aanstaande mannen dat helemaal niet en nu moest er opeens een extra ondergoedje mee, want met zo’n nat ding in een spijkerbroek is het nou ook niet helemaal. Samen vragen we ons af: waarom? Waarom, mannen? Waarom is het opeens normaal om niet (volledig) naakt te douchen, met nota bene alleen maar mensen van hetzelfde geslacht in de buurt. En met een antwoord als ‘iedereen deed het’, neem ik geen genoegen. Zulke dingen zijn er niet opeens, dat soort gedrag komt niet uit de lucht vallen.

Confronterend is het wel als er gezegd wordt dat ik me er duidelijk drukker over maak dan degenen die het proces uitvoeren. Misschien toch meer aanmoedigen. Het voetballen dan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>