column06/05

Milieuvervuiling in de collegezaal

Door: Tessa Jaspers

College Sociale Instituties en Organisaties op de ‘vroege’ dinsdagochtend twaalf uur. Het eerste uur hebben we een gastcollege van mevrouw Borren, een 63-jarige vrouw die directeur is bij GreenPeace Nederland. Een kort verhaal over haar mening ten opzichte van verschillende onderwerpen, gevolgd door een vragen-halfuurtje. Onderwerp: milieu. Over hoe de wereld achteruit gaat, wat ’wij’ als nieuwe generatie moeten doen. Want onze keuzes hebben invloed. Of laat ik zeggen: mijn keuze heeft invloed. Vlees of geen vlees, een trui van de H&M of een broek uit de wereldwinkel, fairtrade hagelslag of Venz met funnies, met de auto of het vliegtuig op vakantie. Want wat ik kies, maakt het verschil, is de boodschap.

Een vraag uit de zaal: ‘maar de kleding hangt toch al in de winkels?’ Ja, het hangt er al, het leed is al geleden, waarom zou ik er dan niet van genieten? Dit is natuurlijk een manier om de situatie te bekijken. Probleem is alleen, wat als iedereen zo denkt? Dan eindigen alle veranderingen om het milieu te verbeteren en is over 25 jaar de aarde twee graden warmer. Mijn rechtsvaardigheidsgevoel steekt de kop op. Plannen om minder vlees te eten en meer geld te doneren aan Greenpeace schieten door mijn hoofd.

Het is alleen ook zo makkelijk. Zo makkelijk om het allemaal niet te doen. Om wel goedkoop vlees te eten en geld over de balk te smijten bij de Primark. Om het plastic gewoon lekker bij het papier weg te knallen en die derde paar gratis Nikes toch maar mee te nemen. Een klein dilemma is gesignaleerd. Want het geld groeit me ook niet op de rug, maar ik ben wel deel van een collectief, een samenleving, een wereld. Waar kies ik voor? Tegelijkertijd lijkt er ook moeilijk een tussenweg te zijn: je doet óf mee aan het verbeteren van de wereld óf niet. Je bent het er mee eens of niet. Voor zover het mogelijk is om het simpelweg – niet eens – te zijn met een feit. En dan zijn er natuurlijk nog de afvalscheiders. Ik wil absoluut dit idee niet de grond in boren, laat ik dat voorop stellen. Het klinkt alleen een beetje, hoe zeg ik dat niet kort door de bocht, nutteloos? Wat mij betreft is er namelijk een veel grotere groep die het niet doet, het afval scheiden. Al komt deze gedachte toch weer neer op wat ik eerder al noemde: wat als iedereen zo denkt. Misschien toch maar wat beter luisteren naar de Greenpeace-vrouw in de collegebanken.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>