Jij bent het die mijn binnenste binnenstebuiten haalt en je vertelt me dat liefde pastiche is met aardbeien en slagroom op een bed in de zon.
Ondertussen zie ik de onvermijdelijke vanitas al komen en daarom
heb ik voor de poëzie gekozen.
Want man, o man, wat zouden wij banaal blijken,
eenmaal over de afwas gebogen. Je zou met zo’n zielige borstel in een glaasje gaan lopen poeren en verbaasd zijn dat het breekt en dat dan ook meteen je klauw aan gruzelementen ligt.

In de winter zouden we binnen zitten wachten tot de lente komt om dan naar iedereen te lachen, behalve naar elkaar. Je zou elke potentiële crisis kopen; kopjes waarop geschreven staat welke koffie je moet drinken en een kapstok die ‘huis lief huis’ zegt. Je zou je bezig gaan houden het in een vaas stouwen van de vier seizoenen. Je zou precies geen lingerie meer kopen en erbij gaan lopen als een ieder ander met een rimpelig decolleté. Vervolgens zou je bij mij gaan klagen
dat het zakt. Ach nee,
zouden we stoppen met dit hoofse om elkaar heen draaien dan
zouden we enkel ruzie maken met elkaar
en met de serendipiteit die ‘relatie’ heet.

Rosa van Triest

Tekst en Beeld

Leave a Reply